Thursday, November 24, 2016

પિનલ સતાપરા

જિંદગી  તણું  નવું દર્દ જો  મળી ગયું,
હાસ્યનું  તરંગ  કેવું   પાછું  વળી ગયું.

માર્ગની  કઠીનતા  મંજિલો સુધી મળી,
ને  પહોંચતાં  પહેલાં સ્વપ્ન છળી ગયું.

આહવાન  કર્યુ  'તું જિંદગીને માણવાં,
આ શરીર ખોખલું આમજ બળી ગયું.

ઓલવાઇ એ તહેવાર ની મજા બધી,
જે  નથી રહેવાનું પાસ એ કળી ગયું.

આજ દર્દ પણ ઘણાં રંગાઇ ગયા અહીઁ,
એજ શ્વાસથી વધું મુજમાં ભળી ગયું.

ઘા હતાં એનાં અણીદાર શૂળ સમ મિત્રો,
હાથમાં રહી અને કિસ્મતને ફળી ગયું.

આ કરામતો કરી છે જ ઇશ્વરે બધી,
અટકળોનું આ બહાનું જન્નત માં જળી ગયું.

-જ્ન્નત
પિનલ સતાપરા

પ્રીતમ લખલાણી

ક્યારેક
કુંભાર પણ
મૂછમાં હસતો હશે
કે
માટલાંને
ટકોરા મારીને ચકાસતો
માણસ
કેમ
આટલો જલદી
ફૂટી જતો હશે !
-પ્રીતમ લખલાણી

ગીત.  ફેસબુક પર........ દેવેન્દ્ર ધમલ

ગીત.  ફેસબુક પર.
--------------------------------
છંદ :- ગાલગાગા
-------------------------------
ફેસબુક પર છોકરીની આંખમાં ડોકાય છે.
છોકરાની કેટલી યે રાત  વીતી જાય છે.

જેમ મરજીવો અહિં સાગર ઘણો ડોળે ભલા,
છોકરો પણ સર્ચ કરતાં ,છોકરી ખોળે ભલા,
આમ રિકવેસ્ટોને માટે છોકરો ખેંચાય છે

ફેસબુક પર છોકરીની આંખમાં ડોકાય છે.
છોકરાની કેટલી યે રાત  વીતી જાય છે.

રોજ કોમેન્ટો કરી ,ખુદને કરે અપલોડ એ,
કૈં ઇમેજો  શેર કરી, પુરા કરે છે કોડ એ,
લાઇક જો એની મળે તો, ભાઇ રાજી થાય છે.

ફેસબુક પર છોકરીની આંખમાં ડોકાય છે.
છોકરાની કેટલી યે રાત  વીતી જાય છે.

દુ:ખ ને ડિલિટ કરવા,ટેગ એ ગમગીન કરે,
સુખને એ સર્ચ કરવા ,રોજ એ લોગ ઇન કરે,
ચેટ કરવા જો મળે, સારો દિવસ એ જાય છે.

ફેસબુક પર છોકરીની આંખમાં ડોકાય છે.
છોકરાની કેટલી યે રાત  વીતી જાય છે.

              --  દેવેન્દ્ર ધમલ

આકાશ

તારા વગરની પળ
અને

પળ
પતંગીયાની જેમ
ઉછળકૂદ કરે
મારી સાથે દોડતી
મારી સઘળી
ઇચ્છાઓ
આમ મૌન રહે
પતંગીયાના  રંગો
ફૂલો
ખીલવે છે
પણ

ખીલેલા ફૂલો
સાંજ પડે
મારી ઇચ્છાઓ
સાથે................

                આકાશ

મરીઝ

હું ક્યાં કહું છું આપની ‘હા’ હોવી જોઈએ,
પણ ના કહો છો એમાં વ્યથા હોવી જોઈએ.

પૂરતો નથી નસીબનો આનંદ ઓ ખુદા,
મરજી મુજબની થોડી મજા હોવી જોઇએ.

એવી તો બેદિલીથી મને માફ ના કરો,
હું ખુદ કહી ઊઠું કે સજા હોવી જોઈએ.

આ તારું દર્દ હો જો બીજાને તો ના ગમે,
હમણાં ભલે કહું છું દવા હોવી જોઇએ.

મેં એનો પ્રેમ ચાહ્યો બહુ સાદી રીતથી,
નહોતી ખબર કે એમાં કલા હોવી જોઈએ.

ઝાહેદ આ કેમ જાય છે મસ્જિદમાં રોજ રોજ,
એમાં જરાક જેવી મજા હોવી જોઇએ.

પૃથ્વીની આ વિશાળતા અમથી નથી ‘મરીઝ’,
એના મિલનની ક્યાંક જગા હોવી જોઈએ.

– અબ્બાસ અબ્દુલઅલી ‘મરીઝ’

મિજાજી માશુકા............ હેમશીલા માહેશ્વરી "શીલ"

મિજાજી માશુકા

એ ઉતાવળમાં હતી
ન જાણે ક્યાં જવું હતું તે બસ
ભાગતી જતી હતી
હિમશીખર એના પગે પડી
આજીજી કરવા લાગ્યો. .તોએ
તુચ્છકાર ભર્યુ હસી એના
તળીયા ને આંગળીઓ
વચ્ચેથી સરકીને નીકળી ગઈ
વળતા જવાબ મળશે માની
પૂછ્યું પણ. .કે. ."ક્યા જઈશ. ?
શું કરીશ. ??
બેસ શાંતિથી...ગુસ્સો ન કર..
તારા ઉતારા સમેટી લે..થોડો શ્વાસ લે.."!
પણ કાંઈ ન સાંભળ્યુ ,ને કોઈ
બહાનું પણ ન બતાવ્યુ
બસ ભાગતી રહી. ..
ત્યાં સુધી કે રસ્તે આવતા
પથ્થરોની ઠેસને ચૂર-ચૂર કરી
કિનારાના વળાંકો ને અવગણી
સીધી લીટીમાં ભાગતી રહી. .
ફુલવાડીના ફુલોનો 
ગજરો બાંધવા ને બદલે
ખભે ઉપાડી
રસ્તા ને મેદાન અને
કેડી ને રસ્તો કરી
સાપની આંખે જોતી જોતી
સળવળાટ કરી ભાગી ...
ચાદર પણ ગંદી ગોબરી હતી
ને દેહ બિલકુલ ઠંડોગાર,
ચંદ્રની શિતળતા
ક્યાંક અટકી ગઈ હતી શરીર માં
પણ એને હમણા ફૂરસદ નહોતી
તડકે બેસી ટાઢ ઉડાડવાની ...
ભૂખીડાંસ એવી થઈ હતી કે
ખેતરને સુંડલો બનાવી
માથે ચડાવી લીધો, ને
ચાલતા ચાલતા જ ચાવવા લાગી
સમય ક્યાં હતો એની પાસે???
ગામને પાદર પહોંચી તો
આંગણું એને જોઈને હબકી ગયું
ને દોડીને રસોડામાં પેઠું
પાછળ-પાછળ બધી રમતો પણ
આવીને ચૂલાની ઓથે સંતાઈ ગઈ
બસ એક તોફાન હતું જે
મરક-મરક થતું ચૂપચાપ બેઠું હતું
ગામ ઝંખવાણું પડી ગયું
કોઈની હિંમત નહોતી
એની સામે થવાની..
બધું સ્થગિત થઈ ગયું
એ આવીને જતી પણ રહી
પાછળ-પાછળ  વાદળો ને
તેજ હવા પણ...
બહું ઉતાવળમાં હતી
એ નદી. ...

હેમશીલા માહેશ્વરી "શીલ"

Wednesday, November 23, 2016

फ़ाज़िल जमीली साहब

मैं अपने आप से आगे निकलने वाला था
सो ख़ुद को अपनी नज़र से गिरा के बैठ गया

- फ़ाज़िल जमीली साहब

વાદળાં યાદનાં આવતાં હોય છે....        અલગોતર રતન "નિરાશ"

વાદળાં યાદનાં આવતાં હોય છે,
આંખને એજ વરસાવતાં હોય છે.

ઓળખું છું છતાં છેતરાતો રહું,
તે જુદો ભાવ દરશાવતાં હોય છે.

એક પણ શબ્દ જે બ્હાર બોલે નહીં,
હુકમ ઘરમાં તે ફરમાંવતાં હોય છે.

લાગણીને જરા કાબૂમાં રાખજે,
જે ગમે એજ તરસાવતાં હોય છે.

જેમને પામવાં દોડતાં હો તમે,
ના મળી એજ તડપાવતાં હોય છે.

તોય બન્યો નહીં હું શરાબી હજી,
દોસ્ત તો રોજ શરમાવતાં હોય છે.

હાથની હોય થોડી કરામત અને,
જાદુગર આમ ભરમાવતાં હોય છે.

        અલગોતર રતન "નિરાશ"

ગઈકાલની કવિ શ્રી ભરતભાઈની તરહી પરથી મારી રચના....- શીતલ ગઢવી"શગ"

આજ અંધારું ચઢ્યું છે ઝાડ પર.
રાત સંગાથે લડયું છે ઝાડ પર.

ચાંદની આવી પ્હોંચી લઇ દિપક,
કોણ આડું આભડયું છે ઝાડ પર!

તારલામાં થ્યો છુપો સંવાદ શરુ,
ખાસ એવું શું પડ્યું છે ઝાડ પર.

આંખ ચોળી જાગતા ઊભાં વિહગ,
કોઈ આગંતુક રડ્યું છે ઝાડ પર.

થઇ વિરાગી બેઠુ એ વાદળ હસ્તુ,
વાટ નિરખી તે જડ્યું છે ઝાડ પર.

-શીતલ ગઢવી"શગ"

તારાં આંસુ તારી એ એકલતા મોકલ...... - હર્ષ બ્રહ્મભટ્

તારાં આંસુ તારી એ એકલતા મોકલ
ભીતર જે ભંડાર્યા છે એ દરિયા મોકલ
પ્હેલોવ્હેલો જે તારો ચહેરો જોયો'તો
એ જ સહારો છે આપી જા અથવા મોકલ
સાવ યંત્રવત થઈ ચાલ્યું છે આ જીવવાનું
રણઝણવા નહીં તો કમકમવા ઘટના મોકલ
એક માછલી હજી અહીં તરફડતી રહી છે
યાદોનાં એ ખટમીઠાં જળ તરવા મોકલ
બચપણ પાછું ફરી ફરીને યાદ આવતું
એ જ લખોટી, એ જ પાંચીકા રમવા મોકલ
-હર્ષ બ્રહ્મભટ્

એનું જ નામ પ્રેમ! - અભિષેક ઠક્કર "અદિઠ"

અભિલાષા જેને જોવાની થાય વારંવાર
એનું જ નામ પ્રેમ!
જે સંબંધનો સાક્ષી બને ખુદ પરવરદિગાર
એનું જ નામ પ્રેમ!

રાત્રે રડતા બાળક પર હાથ ફેરવે માં અને થઇ જાય સવાર
આંગળી પકડતા જ પપ્પાની થઈ જાય પાપા-પગલી માટે તૈયાર
હૃદય-હૃદયને કહે અવિરત તું અને તું જ મળે દરેક અવતાર

એનું જ નામ પ્રેમ!

જો એને યાદ કરૂ અને પકડુ કલમ તો પુરપાટ દોડે એની ધાર
કાળ-ઝાળ પાનખર માં પણ જેનાં આગમન થી આવી જાય બહાર
જગત ની કોઈ તાકાત થી નાં તૂટે ભલે ને ગમે તેવા હોય પ્રહાર

એનું જ નામ પ્રેમ!
     
        અભિષેક ઠક્કર
               "અદિઠ"

Tuesday, November 22, 2016

नामालूम

सारा शहर उस के "जनाजे" में था शरीक..
"तन्हाइयों" के खौफ से जो शख्स मर गया..
नामालूम

Zubair Ali Tabish

No words Zubair bhai

मेरे  बादल  ने  कहीं और  लुटाई  बारिश
अब मेरा जिस्म भिगोती  है पराई बारिश

میرے بادل نے کہیں اور لٹائی بارش
اب مِرا جسم بھگوتی  ہے  پرائی  بارش

मुद्दतों बाद मुझे प्यास का अहसास हुआ
मुद्दतों  बाद  मेरे ख्वाब  में  आई   बारिश

مدّتوں  بعد مجھے  پیاس کا  احساس  ہوا
مدّتوں بعد مِرے خواب میں آئی بارش

उसके रूमाल की ख्वाहिश में बहाए आंसू
मैंने  छत्री  के  लिए  ख़ास  बुलाई  बारिश

اسکے روْمال کی خواہش  میں بہائے  آنسو
میں نے چھتری کےلئے خاص بلائی بارش

अब्र ने अपना ही मोहताज बना रक्खा था
धूप ने  जिस्म  के अंदर  से उगाई  बारिश

ابر   نے   اپنا   ہی  محتاج  بنا  رکھا  تھا
دھوپ نے جسم کے اندر سے اگائی بارش

Zubair Ali Tabish

नामालूम

इलाज ना ढूंढ तू इश्क़ का, वो होगा ही नहीं…
इलाज मर्ज का होता है, इबादत का नहीं..
# नामालूम

अच्छे है ........हेमशिला माहेश्वरी,,,,,,"शील"

लगता है तेरे ख़यालात अच्छे है
इस लिए तेरे सवालात अच्छे है,

पूछना है जो खुल कर पूछ ले
मेरे भी दिल के जज्बात अच्छे है,

नहीं मांगनी पड़ी मुझे भीख कभी
क्युकी खुदा के दिए मेरे हाथ अच्छे है,

ईमानदारी पर चल रही हू अभी तक
इस लिए मेरे घर के हालात अच्छे है,

बुराई से हमेशा दूरियां बना कर रखी
जभी तो"शील" दोस्त तेरे साथ अच्छे है..
,
,,,,हेमशिला माहेश्वरी,,,,,,"शील"

મુક્તક........ કવિ જલરૂપ


મુક્તક

સાજા થવા સાચી દવા મળતી નથી ,
ને  જીવવા  માટે દુઆ મળતી નથી .
આજે નડે  છે  માનવીને માનવી ,
કે પ્રેમની આછી હવા મળતી નથી.

કવિ જલરૂપ
મોરબી

अहमद सलमान

मैं हूँ भी तो लगता है कि जैसे मैं नहीं हूँ
तुम हो भी नहीं और ये लगता है कि तुम हो

--- अहमद सलमान

डॉ बशीर बद्र

गर्म कपड़ों का सन्दूक़ मत खोलना वरना यादों की काफ़ूर जैसी महक
ख़ून में आग बनकर उतर जायेगी सुबह तक ये मकाँ ख़ाक हो जायेगा
-डॉ बशीर बद्र

हेमशिला माहेश्वरी .."शील"......

आसान नहीं सफ़र मेरा दुश्वार है !
खिज़ाओं से घिरा मेरा गुलज़ार है !!

भूलना चाहू तेरी याद में गमे-दुनिया!
लेकिन खुदके खों जाने के आसार है !!

लब खोल ताकि ज्जबात से वाकिफ़ हो लु !
वरना तो ये बेवजह रोज का दीदार है !!

हँस के गैरों से बात करते हो सामने मेरे !
बेरुखी में तू चलाता दिल पै तलवार है !!

तेरे बर्ताव ने मेरे सब्र को रुखसत कर दिया !
अलविदा!"शील" आखरी सफ़र को तैयार है !!............
.
.हेमशिला माहेश्वरी .."शील"......

બેફામ’ બરકત વિરાણી

જીવનને સ્વપ્ન માનું છું, મગર ત્યાગી નથી શકતો;
છું એવી જાગૃતિમાં કે વધુ જાગી નથી શકતો.

ફૂલો વચ્ચે ઓ મારા પ્રાણ, વાયુ જેમ ફરજે તું;
કે વાયુને કોઈ કાંટો કદી વાગી નથી શકતો.

અલગ રાખી મને મુજ પર પ્રણયના સૂરના છેડો,
વીણાનો તાર છૂટો હોય તો વાગી નથી શકતો.

જગતના કેદખાનામાં ગુના થતા રહે છે,
સજા છે એ જ કે એ જોઈ હું ભાગી નથી શકતો.

બૂરાઓને અસર નથી કરતી સોબત
ભલાઓની,
ફૂલોનો રંગ કાંટાને કદી લાગી નથી શકતો.

ગુમાવેલા જીવનના હાસ્ય પાછાં મળે ક્યાંથી ?
જમાનાએ લૂટેલા અશ્રુઓ પણ માગી નથી શકતો.

ગમે ત્યારે ગમે ત્યાં મેઘ વરસી જાય છે જગમાં,
રૂદનને કાજ કોઈ પણ નિયમ લાગી નથી શકતો.

જગતના ઘાવ સામે તું અડગ થઈને રહે બેફામ,
કે પર્વતને કડી કોઈ પથ્થર વાગી નથી શકતો.

         – ‘બેફામ’ બરકત વિરાણી